Soms loop je vast, gaan de dingen moeilijker dan anders, geraak je er zelf niet uit.where the hell did I end up
Misschien zit er nog iets. Van toen, die keer dat je echt niet wist wat je moest doen. Misschien is het dat wel. Of nee, van die andere keer, toen je helemaal ondersteboven thuiskwam. Was dat dan zo erg? Je weet het eigenlijk niet goed. Je merkt dat er iets niet goed loopt, dat je iets meesleurt, iets dat nog niet af is.
Het gaat niet zoals je het zou willen. Je zou het anders willen doen, maar het lijkt of je niet anders kan. Tegenslagen herhalen zich en je blijft weer onvoldaan achter. Wat is dat toch dat maakt dat je telkens weer op diezelfde moeilijkheden botst?

Op zo’n momenten kan het helpen als je op zoek gaat. Wat heb je nog af te maken? Wat blijft je zicht vertroebelen? Hoe komt het dat je telkens in hetzelfde patroon terechtkomt, hoewel je het echt graag anders wil aanpakken?

Om te weten wat het is, heb je soms extra ondersteuning nodig. Iemand die mee wil denken en zoeken. Iemand die mee wil ontdekken wat ‘het’ is. Eens die ‘het’ helderder wordt, kan het ook pas duidelijk worden wat belangrijk is.
Wat moet eerst? Waar moet je aandacht en energie eerst naartoe? Wat moet er van de baan voor je verder kan?